Przejdź do treści

Moje dziecko mnie nie kocha - Strach, który należy odrzucić!

Jeśli się spieszycie…

Maluch was kocha, nie martwcie się o to. Mogą być fazy, w których nie macie całej jego uwagi ani dobrego humoru z powodu:

  • długiej nieobecności jednego z rodziców
  • roli wychowawczej VS roli rekreacyjnej
  • naturalnych powinowactw

To tylko chwilowe!

Maluch nie uśmiecha się do was, odpycha was, wydaje się preferować drugiego rodzica… Czy w końcu was kocha? To naturalne pytanie, które się pojawia. Przede wszystkim uspokójcie się, kocha was! Zostańcie z nami, aby odkryć przyczyny jego zachowania.

Preferowanie jednego rodzica lub innej osoby

Tata wraca z pracy i maluch jest pełen radości. Chce iść do jego ramion z błyszczącymi oczkami, podczas gdy przez cały dzień dąsał się na mamę.

Mama wychodzi z pokoju i maluch zaczyna płakać, podczas gdy tata zostaje z nim.

Czy te sytuacje są wam znajome?

Wydaje się, że maluch płacze przy mamie, ale nie przy tacie! Czy to naprawdę preferencja?

Uspokójcie się, to normalne, że maluch ma okresy, gdy „woli" inne osoby od was. To częste zjawisko. Wiemy, że was to smuci, ale nie ma miejsca na ego!

To tylko chwilowe. Czas trwania zależy od osobowości waszego dziecka i jego codzienności.

Co więcej, wasz maluch posiada SWOJĄ figurę przywiązania, która jest mu niezbędna od urodzenia. I zazwyczaj jest to jego mama, osoba, która spędza z nim najwięcej czasu! To właśnie z wami więź jest najsilniejsza i to przy was czuje się bezpiecznie. Wiedzcie, że noszenie w chuście lub nosidełku sprzyja tworzeniu tej wspaniałej więzi przywiązania –nierozerwalnej pomimo pozorów–.

Dowiedz się więcej na temat: Teorii przywiązania

Dlaczego maluch zachowuje się ze mną inaczej?

No cóż, to zależy! Spędzacie cały dzień z maluchem, a jednak to niani się uśmiecha? A wam przypada w udziale honor przyjęcia jego napadów złości i płaczu?

Niesprawiedliwe! Ale właśnie dlatego, że czuje się przy was bezpiecznie i nadal uważa was za część siebie. Nie wątpcie w siebie jako rodziców – wkrótce nie będzie chciało was odstępować na krok. 

Kilka powodów może jednak wyjaśniać tę „preferencję":

  • długa nieobecność
  • rodzic „surowszy" od drugiego: tata jest od zabawy, a mama od ustalania zasad lub odwrotnie (łatwiej sięgamy po to, co przyjemne i proste, prawda?)
  • naturalne powinowactwa

Nie ma żadnych stałych zasad, każde dziecko jest inne i środowisko rodzinne nieuchronnie wpływa na wasze relacje.

Jeśli praktykujecie noszenie w chuście, wasz maluch jest przy was i doskonale oraz szybko odpowiadacie na jego potrzeby. Ufa wam i nie musi zabiegać o waszą uwagę. To już jest bardzo piękne, prawda?

Odkrywam: zalety noszenia w chuście

Co zatem zrobić?

Nie ma miejsca na zazdrość (tak, tak, staramy się!). Zamiast tego spróbujmy:

Zrobić krok wstecz

Dawanie upustu narzekaniu, smutkom czy zazdrości jest naturalne. Jednak zrobienie kroku wstecz i refleksja nad sytuacją pozostaje najlepszą rzeczą do zrobienia.

Precz z negatywnymi uczuciami i energiami, które z pewnością nie sprawią, że ta faza szybciej minie.

Nie zachęcać do preferowania

Jeśli jesteście szczęśliwym faworytem, nie zachęcajcie świadomie ani nieświadomie do tej sytuacji: „No to wolimy tatusia/mamusię?". I odwrotnie, jeśli jesteście tym pechowym w tej historii.

Dać miejsce każdemu z rodziców

Nawet jeśli maluch chce spędzać czas tylko z jedną osobą, pozwólcie drugiemu rodzicowi zaistnieć.

Jednego dnia to tata kąpie maluszka, następnego mama. Spacer z nosidełkiem z jednym rodzicem, potem z drugim innego dnia, żeby się odprężyć.

Dzielcie się przyjemnymi i nieprzyjemnymi chwilami, nie ograniczajcie się do jednej roli przypisanej do każdej figury rodzicielskiej :)

Maluch na wycieczce z tatą w nosidełku dla dzieci

Ufać sobie i jemu

Nie poddajemy się, ufamy sobie i nadal troszczymy się o niego, dodając lekkie chwile zabawy i śmiechu.

Przede wszystkim nie wstydźcie się i nie oceniajcie siebie zbyt surowo. Wszyscy przeżywamy takie chwile pełne wątpliwości i kwestionowania siebie. Nie jesteśmy doskonali, ale dopóki obdarzamy ich bezwarunkową miłością i troszczymy się o nich, wszystko będzie dobrze!

Jeśli sytuacja naprawdę przeciąga się w czasie, nie wahajcie się zasięgnąć porady psychologa lub psychiatry dziecięcego, który znajdzie ukryte przyczyny i dostosowane rozwiązania, aby wam pomóc.