Ta postawa polega na zachowaniu zaokrąglenia dolnej części pleców, co pozwala niemowlęciu się skupić, zgrupować kończyny w zgięciu i budować poczucie podstawowego bezpieczeństwa. Prawidłowa pozycja noworodka jest logiczną kontynuacją jego życia in utero. W ciągu pierwszych 18 miesięcy napięcie mięśniowe i muskulatura niemowlęcia pozwolą mu stopniowo się wyprostować. Kilkudniowy noworodek, skupiony, rozluźniony:
Pozwoli mu to również wyczuć granice własnego ciała, co jest istotnym etapem rozwoju psychomotorycznego, i uniknąć destabilizujących pozycji w poszukiwaniu oparcia: ramiona w krzyż, wyprostowane nogi, głowa odchylona do tyłu, szukające rączki... Kilkudniowy noworodek, nieskupiony, w poszukiwaniu oparcia, zdestabilizowany:
Utrzymanie i podtrzymanie Dziecka w pozycji szanującej i sprzyjającej jego rozwojowi psychomotorycznemu jest ważną częścią noszenia. Więcej informacji o korzyściach noszenia w prawidłowej pozycji. Oto krótki opis pozycji fizjologicznej:
- Kończyny ugięte i zgrupowane w kierunku środka ciała
- Kolana na wysokości pępka
- Miednica przechylona do przodu
- Dolna część pleców jest zaokrąglona
- Pozycja głowy w osi kręgosłupa
- Głowa nie za bardzo pochylona do przodu, ani do tyłu, ani na bok
- Kostki nie są obrócone względem piszczeli i kości udowych
- Przed 3-4 miesiącami rozstaw kolan jest równy szerokości bioder
- Po 3-4 miesiącach (kiedy niemowlę potrafi samodzielnie chwytać stopy) rozstaw kolan może być większy, może obejmować osobę noszącą.
Dziecko przed 3-4 miesiącami, w stanie czuwania:
Dziecko po 4 miesiącach, w stanie czuwania, na boku:
Przykład złej pozycji: dziecko zawieszone, niepodtrzymywane, kołyszące się. Czego należy unikać:
