Op de rug dragen: je baby op de rug dragen, een kinderspel!

In dit artikel ontdekt u een echt getuigenis van een mama die haar baby in een draagdoek en in een draagzak heeft gedragen en daarna het rugdragen heeft geprobeerd.

"Ik draag mijn baby (knipoogje) al depuis zijn geboorte, eerst in een draagdoek en daarna in een draagzak, maar het duurde 12 maanden voor ik het rugdragen uitprobeerde. De nodige tijd om voldoende zelfvertrouwen te krijgen, vermoedelijk. Het is verbazingwekkend hoe je van bepaalde technieken of praktijken een groot probleem kan maken... Het is verbazingwekkend hoe je daarna tegen jezelf kan zeggen: "Maar waarom heb ik dit niet eerder gedaan?!".

Durft u het nog niet? Één ding is zeker: u hoeft uzelf nergens toe te dwingen, maar als u bent zoals ik, dan kan een getuigenis van een ouder u de dingen vanuit een ander perspectief laten zien. Vandaag, en omdat er geen week voorbijgaat zonder dat ik mijn zoon op de rug draag, dacht ik dat ik absoluut mijn ervaring moest delen om u te overtuigen om deze manier van dragen te omarmen... wanneer u er zin in heeft!"

Baby op de rug dragen: de doorbraak

Of het nu met een draagdoek of een draagzak is, eerst moet u de wens hebben om uw kind op de rug te dragen. Wilt u dat baby een goed uitzicht heeft op het landschap tijdens de wandelingen? Of vrije handen hebben voor uw bezigheden? U moet wel wachten tot baby zijn hoofd kan houden en zijn benen en heupen zich natuurlijk spreiden. Naast het fysiologische aspect moet u zichzelf ook klaar voelen als ouder. Uw baby ventraal dragen, hem "binnen kusafstand" hebben, is zo'n tedere praktijk dat u terughoudend kunt zijn om te willen veranderen of op zijn minst af te wisselen. Ik schrijf dit omdat het ook is wat mij lange tijd heeft weerhouden van het rugdragen, naast het gemak om vooraan te installeren. Voor mij vond de doorbraak plaats enkele dagen nadat ik mijn HoodieCarrier draagzak had verkregen. Omdat het installeren al een genot was in de ventrale modus, daagde ik mezelf uit: en als ik hem op de rug draag? Ik begon met de instructies in de handleiding te lezen, maar het waren toch vooral de Youtube-tutorials die me over de drempel hielpen. En weet u wat? Terwijl hij 's ochtends bijna geen dutje meer deed, sliep hij in slaap enkele minuten nadat hij op de rug was gewiegd. Bij de eerste installatie zag ik er een teken in. Een teken van vermoeidheid uiteraard... maar ook een teken van aanmoediging: "Zo comfortabel, rugdragen mama! Draag je me vaker zo?"

Een grote baby op de rug dragen: zo comfortabel

De draagzak was al een heel goede metgezel, maar ik moet toegeven dat de rugmodus hem tot een echte bondgenoot van mijn weekends maakt. "Het is echt geweldig aan het dragen, of het nu in een draagzak of in een draagdoek is, dat je er nooit genoeg van kunt krijgen. "Kom, deze keer draag ik je vooraan!", "Hop, we vertrekken, ik installeer je op mijn rug!". Ja, zeker, het rugdragen vertegenwoordigt een facet dat het jammer zou zijn te verwaarlozen of terzijde te laten, uit angst. Nadat ik zelf gewonnen was voor de rugmodus, heb ik de papa ingewijd voor hun wekelijkse wandelingen in het park. In de HoodieCarrier natuurlijk! Het gewicht van de baby is volledig in evenwicht en lijkt zelfs lichter dan vooraan (rugzakeffect)! Onze zoon is dan heel rustig, hij lacht, geniet, en ik voel me als bekleed met een nieuwe rol: die van het vertellen over de kleine gelukjes van het rugdragen en waarom niet… u overtuigen!