"Stop hem niet altijd te dragen, je went hem aan slechte gewoontes!", "Je maakt hem afhankelijk!", "Hij zal niet meer zonder jou kunnen!".
Als je dit artikel leest, heb je waarschijnlijk al minstens één van deze zinnen gehoord. Maar heeft je omgeving dan gelijk? Je baby dragen, een slechte gewoonte?
Om deze vraag te beantwoorden, is een terugkeer naar de oorsprong van de menselijke soort noodzakelijk!
Dragen, deze eeuwenoude praktijk die door jonge ouders wordt omarmd
Definitie
Dragen is het dragen van je kind tegen je aan dankzij een doek. Dankzij het dragen profiteert je kind van een optimale ontwikkeling op fysiologisch, motorisch en emotioneel vlak.
Dragen, eerst een kwestie van overleven!
Dragen is een praktijk die wordt gebruikt sinds het verschijnen van de eerste hominiden, 7 miljoen jaar geleden. In die tijd was het trouwens een essentiële voorwaarde voor het voortbestaan van de menselijke soort. Want een baby die niet door zijn moeder werd gedragen, liep simpelweg het risico te worden verslonden door een roofdier. Gelukkig zijn onze leefomstandigheden vandaag de dag veranderd!
Toch, ook al wordt het voortbestaan van onze baby's niet langer bedreigd door roofdieren, biedt het dragen onbetwistbare voordelen. Nu gaat het ook om "overleven" voor jullie, jonge ouders die maar 2 handen en 24 uur per dag hebben. Door aandacht te geven aan je baby terwijl je mobiel en efficiënt bent in alle dagelijkse uitdagingen.
De evolutie ervan door de eeuwen heen
De draagcultuur was zeer aanwezig tot de middeleeuwen. Maar in de 19e eeuw heeft de uitvinding van de kinderwagen deze praktijk teruggedrongen, tot de jaren 1970. Daar raakten onderzoekers (Hassenstein, Nathalie Charpak of Leboyer) opnieuw geïnteresseerd in de voordelen van het dragen.
Vandaag de dag ervaart de draagpraktijk een hernieuwde belangstelling van jonge ouders die het welzijn van hun kind voor ogen houden en zich bewust zijn dat een terugkeer naar de bronnen veel voordelen biedt. En als je dit artikel leest, behoor je daar waarschijnlijk toe ;)
Waarom heeft je baby zo'n grote behoefte om gedragen te worden?
Om meerdere redenen heeft een baby een vitale behoefte om in contact te zijn met zijn moeder, zijn vader of een andere hechtingsfiguur.
Vanuit antropologisch oogpunt zijn de hersenen van je baby bij de geboorte onrijp
In tegenstelling tot andere zoogdieren heeft de menselijke baby bij de geboorte een onrijp brein. Vanuit antropologisch oogpunt is deze cerebrale onrijpheid te wijten aan de evolutie van de menselijke soort. Door miljoenen jaren van evolutie heeft de hominide geleidelijk het rechtop lopen verworven, met andere woorden de tweevoetigheid. Het rechtop komen van zijn houding heeft zijn botstructuur gewijzigd door met name de breedte van het bekken van het vrouwelijk geslacht te verkleinen.
Zo heeft een smaller bekken bij de moeder de baby gedwongen "prematuur" te worden geboren. Specialisten schatten dat om de baby even volgroeid te laten worden als andere kleine zoogdieren, zijn draagtijd 18 maanden zou moeten bedragen. Maar na 18 maanden zwangerschap zou de diameter van zijn hoofd niet meer door het bekken van zijn moeder passen.
De evolutie van de soort zorgt ervoor dat onze baby's prematuur worden geboren. Bijgevolg is je baby dragen in een draagdoek tenminste de eerste levensmaanden in zekere zin een natuurlijke voortzetting van de zwangerschap en draagt het bij aan de verdere hersenontwikkeling.
Vanuit neurologisch oogpunt heeft je baby behoefte aan optimale emotionele veiligheid om goed op te groeien
De hersenontwikkeling begint al in de eerste zwangerschapsmaanden. Het deel dat als eerste ontwikkelt is de zogenaamde archaïsche of reptielenbrein. Het archaïsche brein is gedeeltelijk verantwoordelijk voor de reflexen van je baby. Het deel van de hersenen dat verantwoordelijk is voor de fijne en vrijwillige motoriek begint zich echter te ontwikkelen aan het einde van de zwangerschap en gedurende de eerste levensmaanden van je baby.
De onrijpheid van de hersenen van onze baby's is de bron van hun afhankelijkheid van de volwassene. Een klein giraffenjong dartelt al enkele minuten na zijn geboorte rond. Een menselijke baby heeft niet een voldoende motorische ontwikkeling om dezelfde prestaties te leveren.
In afwachting van de ontwikkeling van zijn hersenen om te beginnen kruipen en vervolgens lopen, heeft je baby jou nodig om zich beschermd te voelen en de wereld te ontdekken. Het dragen biedt je baby zo een emotionele veiligheid en een optimale hersenontwikkeling.
Meer dan een gewoonte, een behoefte!
Gezien deze wetenschappelijk onderbouwde redenen sinds de jaren 1980 lijkt dragen een natuurlijk antwoord op een natuurlijke behoefte die door het kind wordt uitgedrukt.
Meer dan een gewoonte is dragen dus een behoefte. Het is ook belangrijk te benadrukken dat een zuigeling van week tot week razendsnel groeit en geen gewoontes aanneemt. Laat staan slechte gewoontes! Zijn snelle ontwikkeling dwingt hem voortdurend aan te passen aan zijn nieuwe sensaties en mogelijkheden.
Het gehuil van je baby drukt zijn behoefte aan contact en geborgenheid uit. Het zijn in geen geval "grillen", maar simpelweg een natuurlijke en vitale behoefte.
Trouwens, bij premature baby's biedt het dragen en het huid-op-huidcontact zeer goede resultaten op het vlak van hun ontwikkeling. Het wordt dagelijks toegepast in kraamafdelingen.
De Kangoeroe-methode
De kangoeroe-methode (el plan mamá canguro) werd in 1978 ontwikkeld in Bogota, Colombia, door de dokters Rey Sanabria en Martinez. Zij introduceerden deze praktijk, als alternatief voor couveuses, voor premature baby's of baby's met een laag geboortegewicht.
Deze methode bestaat, naast borstvoeding en vroeg ontslag uit het ziekenhuis, uit langdurig huid-op-huidcontact. In ontwikkelingslanden heeft deze praktijk als effect:
- het infectiepercentage van ziektes verlagen
- het zuigelingensterftecijfer verlagen.
Aanvankelijk beschouwd als een methode die voorbehouden was aan arme landen, wordt de kangoeroe-methode vandaag de dag wereldwijd toegepast.
De WHO en de Franse Vereniging voor Neonatologie (SFN) ondersteunen deze praktijk waarvan de voordelen duidelijk zijn aangetoond in de wetenschappelijke literatuur.
Kortom
Beste ouders, hecht niet te veel belang of geloofwaardigheid aan uitspraken dat het dragen van je baby hem slechte gewoontes bijbrengt. Je baby heeft behoefte aan gedragen te worden, voor zijn welzijn, voor zijn ontwikkeling en vooral omdat het natuurlijk is! Al snel genoeg zal hij zijn zelfstandigheid ontdekken en de draagtijden zullen afnemen tot het moment waarop jij achter hem aan rent voor een kusje!
Als het onderwerp je interesseert, raden we je aan het standpunt hierover te beluisteren van Céline, onze psychomotorisch therapeute.