In het prille begin van zijn jonge leven waren de wakker-periodes van mijn zoon vrij kort en bracht hij het grootste deel ervan door in de armen van mijn partner, in de mijne of in de draagdoek, zijn kleine lichaam tegen ons aan geklemd en zijn grote blauwe ogen in de onze gedoken. Toen hij ongeveer twee of drie maanden oud was, besloten we de draagdoek in te ruilen voor de draagdoek, die ons comfortabeler leek en ons meer de handen vrij liet. Het was inderdaad erg handig, vooral wanneer onze zoon geen zin had om op zijn speelmat te liggen en we ervoor moesten zorgen dat we zowel aan zijn behoefte om gedragen te worden konden voldoen als aan onze plicht om een schoon huis te houden (ik denk bijvoorbeeld aan de afwas doen of stofzuigen...). Hij was dan meestal erg aandachtig voor wat we deden, opende zijn ogen wijd en bestudeerde alles om zich heen, en gaf om zo te zeggen nooit aan dat hij uit de draagdoek wilde. 
Rond de zeven maanden, nadat we hadden gewacht tot onze zoon zelfstandig kon zitten (vrije motoriek verplicht) en zijn bekken zich natuurlijk had verbreed, kozen we voor een ergonomische draagzak, omdat we een nog snellere en makkelijker aan te trekken draagmethode wilden dan de draagdoek of de geweven doek (en omdat die laatste ons warm begon te maken - het was zomer). We vonden ook dat de draagzak hem wat meer bewegingsvrijheid gaf, vooral als hij naar dingen wilde wijzen of zijn benen een beetje wilde bewegen. Maar omdat onze kleine jongen intussen veel mobieler was geworden, wilde hij vooral zelf rondkruipen en zocht hij niet meer zo vaak gedragen te worden tijdens zijn wakker-periodes, of anders direct in onze armen, en daarom hebben we de draagzak thuis nooit gebruikt. Daarentegen was en is hij nog steeds erg handig buitenshuis. Het verschil is dat we onze zoon nu vooral in de draagzak dragen als hij moe is, bijvoorbeeld aan het einde van een wandeling, als hij in de auto in slaap is gevallen tijdens de rit naar een winkelcentrum en we hem niet willen wakker maken door hem in een winkelwagentje te zetten, of gewoon als hij erom vraagt. Wat grappig is, is dat nu, op dertien maanden oud, wanneer we buiten zijn en hij wakker wordt uit een dutje in de draagzak, onze kleine jongen ofwel 'gewoon' om zich heen kijkt (soms zo stil dat we nauwelijks merken dat hij wakker is), ofwel een luid "Doh!" of "Dah!" uitroept, en dan begint hij zijn armen boven uit de draagzak te steken en zijn heupen te bewegen om ons te laten weten dat hij zijn benen wil strekken (hij loopt sinds iets meer dan twee weken). We reageren meteen op zijn verzoek door hem uit de draagzak te halen en hop, daar is hij helemaal gelukkig. 
Over een paar maanden gaan we op reis en staan er lange wandelingen op het programma, wat voor ons een gelegenheid zal zijn om het dragen op de rug te proberen, en we hopen dat deze nieuwe ervaring hem zal bevallen.
Ontdek onze draagzakken :)