Dziecko nie pobrało jeszcze pakietu językowego i dobrych manier, ale to przyjdzie!
Czy kilkumiesięczne niemowlę może robić kaprysy?
Ważne jest, aby pamiętać, że niemowlę lub kilkumiesięczne dziecko nie ma jeszcze zdolności mózgowych do szantażowania lub słynnych kaprysów.
Postawa szantażu, kaprysu, manipulacji wymaga już opanowania języka. Ponadto wymaga to aktywności poznawczej znacznie bardziej rozwiniętej niż u niemowlęcia i dziecka zwykle w wieku noszenia (niemowlę = brak komunikacji werbalnej).
Wiedz jednak na przyszłość, że te etapy negocjacji, manipulacji (bez względu na to, jak je nazwiesz) wpisują się w różne etapy nauki komunikacji małego dziecka. Zauważ, że mówimy tu o małym dziecku, a nie o niemowlęciu w wieku, w którym jest noszone.
Czasami zdarza się, że za kaprys uważa się to, co w rzeczywistości jest prostą niewerbalną reakcją dziecka, które na razie do komunikacji ma tylko niezgrabne gesty, płacz i pomruki, co prawda czasem urocze, ale szczerze mówiąc męczące w kolejce.
To nie jest przeciwko Tobie, ani z premedytacją, aby testować Twój autorytet rodzicielski (jak mogłoby to być w przypadku 4-letniego dziecka). Jeśli płacze, to komunikuje potrzebę lub reakcję na kontekst (gorąco, zimno, głód, odkrycie przedmiotu...). Są to czasami frustrujące etapy zarówno dla dziecka, jak i dla dorosłego.
Można usłyszeć takie zdania "Pozwól mu płakać, testuje cię, robi kaprysy...". Ale jeśli to małe niemowlę, już wiesz, że tak nie jest. Komunikuje Ci potrzebę przy użyciu ograniczonych środków. Potrzebę uwagi, jedzenia, ciepła… to do Ciebie należy odkryć, której, aby na nią odpowiedzieć!
Od jakiego wieku dziecko | niemowlę robi kaprysy?
Trudno podać dokładny wiek, w którym dziecko nabywa zdolność do robienia kaprysów, ale literatura na ten temat często zgadza się na 18 miesięcy - 2 lata.
Twoje dziecko musi najpierw być w stanie czegoś pragnąć i to wyrazić. W tym wieku może zacząć testować własne granice i granice bliskich (czyli Was). Należy wiedzieć, że Twoje dziecko nie planuje z góry swoich wybuchów, aby Cię zirytować, ale raczej aby odkrywać i poznawać ramy i granice. Aby nauczyć się granic, trzeba je właśnie przekroczyć, aby tego doświadczyć. W tym momencie to Ty jako rodzic ucieleśniasz granicę, z którą Twoje dziecko będzie się stykać. I tak, to czasami irytujący moment, jeśli zapomnimy, że jest to w rzeczywistości proces uczenia się.
Aby odróżnić pragnienie|"kaprys" od potrzeby, możesz więc, jeśli to możliwe, spróbować zrozumieć, co Twoje dziecko czuje lub czego szuka. Może być trudno stwierdzić, czy jest to prośba motywowana pragnieniem, czy potrzebą. W większości przypadków to dorosły (zwłaszcza jeśli jest mało dostępny lub skoncentrowany) postrzega potrzebę komunikacji dziecka jako kaprys. Postrzegamy wierzchołek góry lodowej jako kaprys, nie widząc potrzeby poniżej (potrzeba jedzenia, uwagi, zabawy…).
Krótko mówiąc, jeśli chodzi o nas tutaj, z noszeniem i niemowlętami, nie będziemy mieli do czynienia z kaprysami.