Zgodzisz się, że grudzień nie jest znany jako najcieplejszy miesiąc w roku. Na szczęście, mój partner i ja mieliśmy dziewięć miesięcy, aby przygotować się na zimno i upewnić się, że nasz nowo narodzony chłopiec nie będzie cierpiał. Ponieważ od początku zdecydowaliśmy, że nie chcemy wózka, nie było sensu ubierać naszego niemowlaka w gruby, ciepły płaszcz, ponieważ przy każdym wyjściu mógł korzystać z ciepła ciała swojego taty lub mojego, dzięki chuście do noszenia. 
W pierwszym okresie było to rzeczywiście najbardziej wygodne i najłatwiejsze do założenia narzędzie do noszenia. Przy każdym wyjściu ubieraliśmy więc naszego syna w wygodne ubranie, zakładaliśmy mu czapkę, umieszczaliśmy go w chuście (Mała Chusta Bez Węzłów lub Oryginalna JPMBB, żeby być precyzyjnym), a ten z nas, który go nosił, zakładał płaszcz na wierzch (gdy było naprawdę bardzo zimno, dodawaliśmy koc). Najważniejsze było, aby nasz mały chłopiec czuł się komfortowo, nie było mu ani za zimno, ani za ciepło, a przede wszystkim aby jego drogi oddechowe były dobrze odsłonięte, ponieważ noworodek nie potrafi jeszcze sam obracać głowy i zawsze należy upewnić się, że oddycha prawidłowo. 
W ten sposób, od wyjścia ze szpitala, przez zakupy, spacery i pierwsze rodzinne święta (używam tego słowa w liczbie mnogiej, ponieważ jak często bywa, są dziadkowie, wujkowie i ciotki z obu stron), nasz mały chłopiec nigdy nie postawił stopy na zewnątrz (jeśli mogę tak powiedzieć) bez przytulenia do jednego z nas, ku naszej największej radości! Również w chuście i w naszych ramionach spędził swoją pierwszą Sylwestrową noc. 
Otrzymaliśmy dwa zaproszenia na świętowanie Nowego Roku u przyjaciół, ale odrzuciliśmy oba, ponieważ po dość intensywnych świętach Bożego Narodzenia pomyśleliśmy, że nie byłoby źle zostać trochę w spokoju. Rano 31 grudnia poszliśmy zrobić kilka zakupów, aby "uczcić okazję". Mimo wszystko, trochę powłóczyliśmy się po sklepach i centrum handlowym (jeszcze nie pozbawionym świątecznych dekoracji), a potem wróciliśmy do domu. Dzień był wypełniony licznymi karmieniami, pocałunkami, przytulaniami, kąpielą, drzemkami, zmianami pieluch, okresami czuwania, pocałunkami, przytulaniami, pocałunkami, przytulaniami (czy już to mówiłam?) i jeszcze więcej pocałunków i przytulań (nigdy nie jest ich za dużo, moim zdaniem). Wieczorem delektowaliśmy się naszym pysznym domowym posiłkiem, uważając, aby nie robić zbyt dużo hałasu, żeby nie obudzić naszego małego chłopca, który spokojnie spał w swoim koszyku niedaleko nas. Potem, po prostu, usiedliśmy na naszej dużej kanapie, aby obejrzeć film, który wybraliśmy jako para. Z pewnością nie świętowaliśmy Nowego Roku krzycząc "Szczęśliwego Nowego Roku!", ale zamiast tego nasz syn, który obudził się tuż przed północą, aby się nakarmić, dał nam najbardziej wzruszającą noc sylwestrową, zatapiając swoje piękne niebieskie oczy w naszych, zanim zasnął w najbardziej uroczy sposób w naszych ramionach... 
Wystarczyło nam wtedy na niego spojrzeć, aby wiedzieć, że nadchodzący rok będzie wspaniały!