De maand december staat er niet om bekend de warmste van het jaar te zijn, dat zult u beamen. Gelukkig hadden mijn partner en ik negen maanden de tijd gehad om ons voor te bereiden op de kou en ervoor te zorgen dat ons pasgeboren zoontje er geen last van zou hebben. Omdat we er vanaf het begin voor hadden gekozen geen kinderwagen te willen, had het geen zin om ons pasgeboren kind een dikke warme jas aan te trekken, want hij zou bij elke uitstap profiteren van de lichaamswarmte van zijn papa of van mij, dankzij de draagdoek. 
In de eerste periode was dit inderdaad de draaghulp die wij het meest comfortabel en het gemakkelijkst aan te trekken vonden. Bij elk uitstapje kleedden we onze zoon comfortabel aan, zetten een mutsje op zijn hoofd, installeerden hem in de draagdoek (de No Knot Little Wrap of de Originale JPMBB om precies te zijn), en degene van ons die hem droeg trok zijn jas erover aan (als het echt heel koud was, voegden we een plaid toe). Het belangrijkste was dat ons zoontje op zijn gemak was, dat hij het niet te koud en niet te warm had, en vooral dat zijn luchtwegen goed vrij waren, want een pasgeboren baby kan zijn hoofd nog niet zelf draaien en het is altijd van belang erop te letten dat hij goed ademt. 
Zo heeft ons zoontje, vanaf het verlaten van de kraamkliniek tot de boodschappen, via de wandelingen en de eerste familiefeestjes (ik schrijf het laatste woord in het meervoud, want zoals vaker zijn er grootouders, ooms en tantes van beide kanten), nooit een voet buiten gezet (als ik dat zo mag zeggen) zonder tegen een van ons aan te liggen, en dat tot ons groot geluk! Ook in de draagdoek en in onze armen bracht hij zijn eerste oudejaarsavond door. 
We hadden twee uitnodigingen gekregen om het nieuwe jaar bij vrienden te vieren, maar die hadden we allebei afgeslagen, want na een nogal drukke kerst vonden we het niet slecht om het wat rustiger aan te doen. Op de ochtend van de 31e gingen we wat boodschappen doen om "de dag te vieren". Toch slenterden we wat door de winkels en de winkelgalerij (nog niet ontdaan van zijn lichtdecoraties), en gingen daarna naar huis. De dag werd gevuld met vele voedingen, kusjes, knuffels, een bad, dutjes, luierverschoningen, waakfases, kusjes, knuffels, kusjes, knuffels (heb ik dat al gezegd?) en nog meer kusjes en knuffels (je kunt er nooit genoeg van krijgen naar mijn mening). Toen de avond viel, genoten we van ons heerlijke "zelfgemaakte" diner, terwijl we zorgden niet te veel lawaai te maken om ons zoontje niet te wekken, die vredig sliep in zijn wiegje, niet ver van ons vandaan. Daarna installeerden we ons, heel eenvoudig, in onze grote bank om een film te kijken die we samen als koppel hadden gekozen. Wat zeker is, is dat we het nieuwe jaar niet hebben gevierd met een schreeuwend "Gelukkig nieuwjaar!", maar in plaats daarvan heeft onze zoon, die kort voor middernacht wakker was geworden voor een voeding, ons de meest ontroerende oudejaarsavond geschonken door zijn prachtige blauwe ogen in de onze te laten zakken voor hij op de allerliefste manier in slaap viel, in onze armen… 
Het was genoeg voor ons om hem aan te kijken om te weten dat het komende jaar uitstekend zou zijn!